Luke J. Li

Zmieniło się trochę. Nie tylko robię edytor, ale i cały silnik do gier w JavaScript (nastawiam się na 2D). Dlaczego? Cóż, zacząłem robić ten edytor na frameworku Phaser, co początkowo dało mi kopa. Phaser ma bardzo dobre wsparcie, dużo przykładów i świetne community. Na każdy problem mogłem znaleźć szybko odpowiedź w necie. Phaser posiada również dużo przydatnych ficzerów do obsługi sprajtów (częściowo wziętych z biblioteki Pixi). Więc mogłem zrobić szybko mój prototyp edytora . Problem jednak w tym, że Phaser to framework, więc tak jak każdy framework - ogranicza . Ciężko zrobić coś większego, dopasować to pod swoje potrzeby. Dlatego postanowiłem zrobić własny silnik, dopasowany do moich potrzeb. Czy to nie jest porywanie się z motyką na słońce i niepotrzebne odkrywanie Ameryki? Nie. Zrobienie pewnych rzeczy samemu jest często o wiele prostsze niż walka z frameworkiem-kobyłą. Robiąc własny silnik mogę również wszystko kontrolować, wprowadzać tam taką architekturę oraz wz...

Postanowiłem zamiast używać Phasera, skorzystać z Pixi, biblioteki graficznej na której Phaser się w duuużej mierze opiera. Czym jest Pixi ? To po prostu szybki silnik renderujący grafikę 2D w przeglądarce, korzystający z WebGL (jeśli jest dostępny), w ostateczności ze zwykłego Canvasa. Wokół tej biblioteki Phaser dodaje swoje dodatkowe funkcje. Tylko tak - "silnik renderujący" - wydaje się, że to coś strasznie niskopoziomowego? No właśnie nie. API jest może jeszcze prostsze od Phasera. W zasadzie super proste, jeśli miałeś do czynienia kiedyś z programowaniem pod Flasha - bo w Pixi większość funkcji i obiektów opiera się na klasach z ActionScriptu - mamy obiekt Stage, Sprite etc. Mamy hierarchię obiektów na scenie, filtry, zdarzenia myszy/dotyku etc. Pomyślałem więc, że jeśli i tak mi Phaser nie do końca odpowiada (i czuję, że pisząc w Phaserze po prostu musiałbym jednak dodatkowy metaframework zrobić do niego), to może wyjmę z niego samą bibliotekę, na której się on ...

Powracam do Phasera, próbuję zrobić w nim teraz grę. Ale tak - API niby proste, ale i tak trzeba napisać trochę kodu inicjalizującego, zanim cokolwiek się pokaże na ekranie, co jest upierdliwe. Niby jest to prosty kod i ogranicza się do wywoływania metod w stylu game.load.image(...), game.add.sprite(....) etc. ale i tak, jeśli muszę ładować ileś sprajtów, to ten kod staje się brzydki i w stylu copy-pastego. Trochę bez sensu, prawda (a tak jest w tutorialach, więc tak się chyba tam robi)? Dlatego więc zrobiłem sobie własny loader do sprajtów: i zamiast kodować ręcznie game.add.sprite, to piszę sobie JSONa, który zawiera wszystkie sprajty i definicje: Prawda, że wygląda dość prosto? ;) No więc tym sposobem mam w zasadzie całą planszę w postaci struktury danych w pliku JSON. Strukturę tę później ładuję do skryptu i w pętli przechodzę przez wszystkie obiekty i obrazki i robię automatyczne ich ładowanie. Co mi to daje? mniej bezsensownego pisania. Jak chcę, żeby jednost...